Ergens tegen zijn

Re-ageren is vechten. Tegen de ander, tegen de situatie, tegen jezelf. Het lijkt daadkrachtig, alsof je ergens voor staat. Maar vaak is het oude pijn die spreekt. Een plek in jou die zich niet gezien voelt, die schrikt, verdedigt, of aanvalt voordat je zelf voelt wat er eigenlijk gebeurt.

Aanwezig blijven is van een andere orde. Niet passief, maar helder. Niet naar buiten gericht, maar naar binnen. Voelen wat er geraakt wordt, zonder oordeel. Niet om het op te lossen, maar om het er volledig te laten zijn.

En juist daar, in dat stille weten, ontstaat beweging. Niet als reflex, maar als keuze. Soms spreek je. Soms stel je een grens. Soms blijf je stil. Maar wat je doet, is niet meer ingegeven door verzet. Het komt van binnenuit.

Aanwezig zijn betekent niet dat je niets doet. Het betekent dat je niet langer vecht met wat er is. En van daaruit…komt precies dat wat klopt. En dat is respons geven op een situatie. Niet vanuit je overlevings-of verdedigingsmechanisme maar vanuit je gezonde deel.

Liefs! Son